De angst van De Wever

983804_10205187313541654_1857921094851667734_n

Jan Blommaert 

Het domme gejen tussen De Wever en Mayeur over de Brusselse rellen is een triest dieptepunt in onze politiek. De Burgemeester van Antwerpen heeft in wezen niets te zeggen over het beleid van zijn Brusselse collega – toezicht geschiedt door de Gouverneur en de Ministers van Binnenlandse Zaken. En daarbij valt het op dat Jambom zeer stil is terwijl De Wever er op los kwettert.

En De Wever liegt nog maar eens.Geconfronteerd met de woorden van Mayeur, dat De Wever de dokwerkers best “aan de bron” had kunnen tegenhouden, beweerde De Wever dat dit geen enkele juridische basis zou hebben. Wel, wie het Antwerpse politiereglement van 2014 leest, beginnend met artikel 102 op p34, zal daar lezen dat (a) er geen onaangevraagde en niet-goedgekeurde “demonstraties” mogen plaatsvinden in bepaalde zones van de stad, incluis De Keyserlei bij het Centraal Station. (b) Dat de Burgemeester zeer grote bevoegdheden heeft in het beteugelen van overtredingen hierop.

Hij heeft in het verleden blijk gegeven van een verregaande intolerantie in dat opzicht. We herinneren ons nog de kleine vreedzame anti-Monsanto demonstratie een tijdje terug, waar alle deelnemers op een GAS-boete en veel vertoon van politiemacht werden getrakteerd. De stad is overigens uiterst agressief in het beteugelen van “overlast”. Antwerpen is de GAS-hoofdstad van dit land.

Nu zijn de dokwerkers met naar verluidt 800 man in stoet over de Keyserlei naar het station gelopen, voorzien van spandoeken en zo meer, en met ontploffende voetzoekers als soundtrack. Veel fantasie vergt het niet indien men dit eventueel als een “onaangevraagde demonstratie” zou willen zien. Maar goed, De Wever liet het passeren. In Antwerpen-Centraal werden er voetzoekers gegooid door dokwerkers, wat aanleiding gaf tot diverse klachten van opgeschrikte en verontruste reizigers. Ook daar, in GASwerpen, is het merkwaardig dat hierop niet werd gereageerd. Over publieke dronkenschap voor, tijdens en na spreek ik me niet uit.

Maar het punt is: (a) dat er wel degelijk een motivering voor ingrijpen zou geweest zijn, indien men dit had gewild, en (b) dat hiervoor ook een stevige basis aanwezig was in het Politiereglement. De Wever had WEL instrumenten om overlast veroorzakende dokwerkers op 6 november tegen te houden en te bestraffen. Het is zielig en belachelijk dat hij dat ontkent, en hoewel ook Mayeur z’n tater te houden heeft over het beleid van collega’s heeft hij in deze een punt – De Wever niet.

Dus waarom werd er niet ingegrepen? Het antwoord is eenvoudig: De Wever doet het in zijn broek voor de dokwerkers. En terecht, want op 24 november is er actie in zijn stad. De Brusselse rellen zijn zeer verontrustend voor De Wever, en niet alleen omwille van wat de dokwerkers daar lieten zien, maar ook – meer nog, misschien – door de militante en rebelse houding van de politie. De Brusselse politie heeft zeer duidelijk gemaakt dat ze niet zomaar het slagveld wenst op gestuurd worden. En bovendien, dat ze goed gesyndiceerd zijn en dat ze als groep ook best op het gaspedaal durven trappen. Hun acties van deze week waren ongezien. Mayeur heeft in Brussel de boter gevreten natuurlijk, maar ook De Wever zou zoiets kunnen overkomen. Tenslotte wordt ook de politie getroffen door de besparingen van regering-De Wever, en worden de besparingsplannen en de aantasting van de arbeidsvoorwaarden ervaren als een vertrouwensbreuk. Ook politiemensen zijn werkende mensen die zware inleveringen moeten ondergaan.

Dat verklaart het terreurklimaat dat De wever de laatste dagen heeft opgeroepen in Antwerpen. Een “indrukwekkende ordemacht” zal “betogingen” onder de knoet houden – terwijl er niet eens een betoging gepland is op 24 november en ook de vakbonden van de dokwerkers tot de grootste sereniteit in de acties hebben opgeroepen. Een veldslag in Antwerpen zou het imago van De Wever een enorme deuk geven, zeker wanneer zijn “indrukwekkende ordemacht” niet totterdood wenst te strijden tegen mensen die dezelfde klachten hebben dan zij zelf. De munt die hij meende te kunnen slaan door vooral op de rellen van 6 november te focussen en niet op de 120.000 mensen die hem publiek afwezen dreigt nu als een boemerang op hem af te vliegen.

Een scenario waarin rellen in Antwerpen zouden leiden tot harde parlementaire actie tegen de vakbonden is door het gigantische succes van 6 november overigens aanzienlijk moeilijker geworden. De bonden hebben een enorme mobilisatiekracht, dat is vorige week gebleken; De verzwakking die N-VA de afgelopen jaren beoogde door een soort scandalitis rond de bonden te weven is mislukt: de bonden worden gewoon groter, en de betoging van 6 november bracht meer boos volk op de straat dan eender welke waarnemer ooit had gedacht.

Angst domineert het beleid van De Wever, al van voor 6 november. Hij weet dat de confrontatie tussen regering en bevolking niet met zekerheid in het voordeel van de regering zal uitdraaien. En hij beseft zeer goed dat, hoe meer hij zich als schaduw-Premier opwerpt, hoe meer men de fouten en vergissingen naar hem, en naar hem alleen, zal toeschuiven. Vandaar zijn leugens, zijn geveinsde argeloosheid en zijn bombastisch gedreig “met kluisters en geschreeuw”.

Links

http://www.antwerpen.be/docs/Stad/Bedrijven/Integrale_veiligheid/Politiecodex/Politiecodex_2014.pdf

http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2014/11/10/havenarbeider-getuigt-over-nationale-betoging

by-nc

Advertisements

About jmeblommaert

Taalkundig antropoloog-sociolinguist, hoogleraar Taal, Cultuur en Globalisering aan Tilburg University. Politiek publicist.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s